سلام بر تو که دختر پیامبری
سلام بر تو که همسر ولایتی
سلام بر تو که مادر امامتی
سلام برتو که مادر امتی آنهم امت شیعه

میرسد از راه مردی از دیار آشنایی

بر لبانش مهربانی ، در نگاهش روشنایی

خـــــــــــــدایــــــــــــــا! 

آن‏قدر در خویش گم شده‏ ام و آن‏قدر بی‏راهه ‏های جهل را قدم فرسوده ‏ام که جز کویرِ کلمات، به جایی نمی‏رسم و چشم‏های بی‏فروغم، جز تیرگی نمی‏ بینند و گوش‏هایم، جز سکوتی ممتد، آوایی نمی‏شنوند.

لبانم را می‏گشایم و در تمام سو، تو را فریاد می‏زنم. دستم را بگیر، که جز تو دستگیری نیست.

کویر دلم را که در عطش رسیدن به تو خشکیده است،

سیراب کن؛

«یارب از ابر هدایت برسان بارانی»

قطره قطره یادمان برده ایم ...

که چطور آرام نشسته ایم ...

اما به راستی آیا یادمان میرود !!!

مردانـی را که مردانگــی را شرمنده کرده اند !

                       آن شبـــــــ

                           دستم را گرفته بود و می کشید

                                                                    ...

                                       زین بعد همه ی عمــــــــرم را

بی راهــه خواهم رفت !

حســــــین پنـاهی

   سه شنبه ...

      مسجد سهله...

         دم غـروبـــــــــــــ ...

                دارم به بوی پیرهنت فکر میکنم !

                محتــــــــــــاج دعـــــــــایمــــــــ

دعــــــــــایــــــم کنید

                   لطـــــــــــفا ...

کجاست ۳۱۳ طنین محکم که جواب بده:

دلــــــــ نوشــت : باز خجلت آنكه ما هستيم و تنهايي تو ادامه دارد...

امام صادق علیه السلام فرموده اند:هرکس دوست دارد از اصحاب قائم علیه السلام باشد باید که منتظر باشد و در این حال به پرهیزگاری و اخلاق نیکو رفتار نماید در حالیکه منتظر باشد پس چنانچه بمیرد و پس از مردنش قائم علیه السلام به پا خیزد پاداش او همچون پاداش کسی خواهد بود که آن حضرت را درک کرده باشد پس کوشش کنید و در انتظار بمانید گوارا باد بر شما ای گروه مشمول رحمت خداوند.(غيبت نعماني،ص 106)

نمي شـــــود

نمي شود شهدا را شناخت و اشك نريخت، بزرگي آنها كوچكي مان را نشانمان مي دهد و سبقت گيري شان، كندي مان را، کاهلی مان را...

نمي شود شهدا را شناخت و اشك نريخت؛ نمي شود شناختشان و دوستشان نداشت، نمي شود دوستشان داشت و دلتنگشان نشد. نمي شود دلتنگشان شد و دريا دريا اشك نريخت.

اي شهداء!

اجازه مي دهيد از برهوت حرف بگذرم وراحت تر حرف بزنم.

بغض كالي راه گلويم را بسته

-"هم مي شود گريه كنم هم نمي شود"-،

غمي به سنگيني يك كوه روي دلم نشسته وپا نمي شود.

مي خواهم احساسم را عوض كنم.

دوست دارم استحاله شوم.

شهداء! من آدم به درد نخوري هستم،سالهاست بدون گواهينامه ي عبوديت وزندگي، زندگي كرده ام،بارها جريمه شده ام،به خاطر اشتباهات كلي وجزئي. بارها تصادم كرده ام.

وقتی ترکش به قلبش خورد ، بلند گفت:

 ** یا مهدی عج **

سرش را بلند کردم که بگذارم روی پایم.

گفت: ول کن سرم را ، بذار آقا سرم را بغل کنه ...

هنوز لبخند بر لب داشت و چشم هایش به افق بود که رفت.